By far de meest gestelde vraag op Bali, nog voor ‘hoe gaat het?’ en ‘hoe heet je?’. Absoluut een nieuwsgierig volkje, zodra je zegt waar je heen gaat, weten ze altijd een goede route of willen ze je zelfs wel even brengen. Uiteraard in ruil voor een paar rupiah, dat dan weer wel. We hebben enorm gelachen als we weer op ons scootertje zaten en er weer iemand naast ons kwam rijden die ons deze vraag stelde, terwijl we ons een weg manoeuvreerde door het chaotische verkeer.

Het is wel even wennen, van het rustige, vriendelijke NZ en de Pacific, naar het chaotische en opdringerige Bali. Zodra je door de douane komt, stromen de taxichauffeurs als mieren op je af en laten ze je niet met rust. Wel een goede onderhandelingspositie voor ons en voor een paar euro hebben we een taxi naar ons hotel in Denpasar.

De volgende dag reizen we naar Ubud, waar we voor een maand een scooter huren en gelijk de eigenaar van de scooter helpen een fanpage op Facebook aan te maken. Als een echte Indonesische familie, willen we proberen met 2 backpacks, een rugzak, een schoudertas en natuurlijk onszelf op 1 scooter te proppen. En het lukt! We hebben de volgende dag om 4 uur afgesproken op de boerderij waar we de komende 3 weken zullen helpen. Nederlands als we zijn, willen we toch een beetje goed voor de dag komen en trekken onze mooiste kleren aan (beetje gekreukt, maar vooruit). Wisten wij veel dat we gelijk aan het werk werden gezet, daar zit je dan onkruid te wieden in je goede goed 🙂

We werken elke dag van 06:30 tot 10:30, zodat de zon nog niet te warm is en we ’s middags tijd hebben om de omgeving te ontdekken. In ruil voor onze 4 uurtjes, krijgen we accommodatie en diner. We wonen tussen de echte locals in een traditioneel Indonesisch hutje, waar we douchen onder een tuinslang en kunnen genieten van een echte Aziatische hurkwc. Op de boerderij planten we sla en aubergine, wieden we onkruid, sproeien we water en ontwerpen we zelfs een heus logo + sticker voor hun bedrijf. Na de veelal veganistische maaltijden komen de djembee’s tevoorschijn en wordt er lekker getrommeld.

In de middagen proberen we zoveel mogelijk de omgeving te ontdekken. Het verkeer is chaotisch en druk, waardoor je vaak wel minimaal een uur moet rijden. We rijden naar Kuta (voor beginnende surfers), Canggu (medium surfers), Uluwatu (expert surfers), Seminyak, Sanur en Nusa Dua. We ontdekken de rijstvelden van Tegallang, nemen een douche onder de Tegenungang waterval en proberen talloze smoothies en brownies in de ecologische cafeetjes van Ubud. Helaas zijn de middagen te kort en de afstanden te groot om heel Bali te ontdekken, waardoor we niet de ongerepte en onontdekte natuur hebben kunnen opzoeken.

Op 1 van de laatste dagen op de boerderij komen we erachter dat we geskimd zijn, onze hele Kiwibank rekening is geplunderd. Veel geregel en door het tijdverschil is het contact niet altijd even gemakkelijk. We besluiten de laatste vrije week daarom in Kuta te blijven en een surfboard te huren, ipv dat we de lange bus- en treinreis naar Jakarta maken. Zo zijn we toch wat meer verzekerd van onze eigen bereikbaarheid. Gelukkig is de Kiwibank goed verzekerd en hebben we na een week ons geld tot op de cent nauwkeurig terug gekregen.

Onze vrije week wordt feestelijk ingeluide met de komst van Sanne en Daan die vakantie vieren op Bali. Heerlijk om gewoon weer even je eigen vrienden om je heen te hebben en lekker te kunnen ouwehoeren. Zo fijn dat je na 8 maanden ook moeiteloos de draad weer oppakt, alsof je elkaar gewoon elke week nog ziet. We genieten van de vakantie en gaan lekker met ze mee lunchen en uit eten en genieten in hun hotel van de warme douche, de zachte handdoeken en eindelijk weer een zitwc! Hebben we in ons cheapycheapy hostel ook allemaal niet :p

Joost en Daan trotseren de golven in Canggu en Kuta. Sanne en Amber zijn iets minder bedreven in het geheel, maar daarom is het zeker niet minder leuk. We doen een paar keer een poging, maar vinden het vooral ook heel leuk om naar onze mannen te kijken en lekker te kletsen op onze strandbedjes. Na 3 heerlijke dagen nemen we weer afscheid en vervolgen zij hun reis door Indonesië en genieten wij nog een paar dagen van de golven in Kuta. Joost heeft van het surfen schaafplekken en open wonden over z’n hele lichaam, we zijn de GoPro kwijt geraakt in de zee en hebben 4 uren gezocht én hem terug gevonden, en Amber heeft een bijna dood ervaring door een flinke botsing met een andere beginnende surfer, maar we hebben genoten van een weekje relaxen na 3 weken werken op de boerderij.

In de 4 weken heeft Bali ons helaas niet kunnen betoveren, helaas hebben wij niet de tijd en mogelijkheid gehad om de mooie natuur en ontoeristische plekjes op te zoeken. Het was chaotisch, druk en vies, maar toch hadden we het voor geen goud willen missen. We zijn een ervaring rijker, hebben veel geleerd over ecologisch tuinieren, Joost kan toch weer een beetje beter surfen, we hebben heerlijk getoerd en getoeterd op de scooter en samen in de tuintjes hebben we veel lol gehad. Als we een langer visum hadden kunnen krijgen, hadden we zeker nog wat meer willen zien. Nu eerst op naar Singapore, waar ons weer een nieuw avontuur staat te wachten en wie weet komen we nog eens terug in Indonesië om 1 van de andere mooie eilanden te ontdekken 🙂

check de foto’s hier!