Surprise? Jazeker, want we zitten in het vliegtuig richting Nederland! Bijna niemand weet ervan en dat wilden we graag zo houden. Lieve Titia wordt bijna 30 en krijgt een welverdiende surpriseparty en wat is nou leuker dan dat wij daar ook opeens voor de deur staan? We willen dit voor geen goud missen! In het vliegtuig vanaf Tokyo geniet Joost nog één keer van de sushi en maken we ons klaar voor een reis van 25 uur. Als we overstappen op het vliegtuig naar Amsterdam en weer tussen de Nederlanders zitten die praten over werk, drukte en ongelezen e-mails, zijn wij zooo blij dat we ons Nederlandse bezoekje van tijdelijke aard is.

We komen aan op donderdag en daar staan onze ouders en Joost z’n zus en neefje én Rogier ons op te wachten. Dikke kussen en knuffels e het is gelijk weer vertrouwd en alsof we nooit weg zijn geweest. We moeten nog even undercover blijven, want morgenavond is de surpriseparty pas. Joost gaat met zijn ouders mee naar huis en Amber met haar moeder. Voor het eerst in een jaar tijd dat we niet naast elkaar liggen en elkaar langer dan 2 uren niet zien! Das even wennen..

Amber gaat gelijk langs oma, die haar geluk niet op kan en zienderogen opknapt van het bezoekje. Ze heeft de wereld aan eten in huis gehaald, van koek tot gebak tot soep met broodjes. Alles is even lekker, dus de eerste kilo’s zitten er alweer aan ;). We eten ’s avonds allebei lekkere Hollandse pot. Joost vermaakt zich vrijdag met Mats en Amber gaat klussen in het chalet van haar moeder. En dan is het vrijdagavond, met Sanne en Wiets is afgesproken hoe we het doen en hoe laat we bij welke deur staan, spannend.. Vlak voor we daar verwacht worden, gaan we nog even snel langs het Tolhuis, die zich werkelijk het leplazarus schrikken dat wij ineens voor hun neus staan, wat een warm welkom! Zodra Sanne appt dat we mogen komen, lopen we naar de feestlocatie. In alle commotie zeggen we Wiets gedag alsof we hem gister nog zagen en staat Sanne met Tiets bij de verkeerde deur.

En dan gaat de deur open, Tiets weet niet wat haar overkomt en is super blij met deze verrassing! Ze vraagt wel 10x hoe we hier in godsnaam gekomen zijn en volgens mij snapt ze nu nog steeds niet hoe het nou eigenlijk allemaal kon. Een vliegtuig?? Uit Tokyo? En jullie zijn net geland? Waar we zelf even geen rekening mee houden gehouden, is dat de rest van de partygang natuurlijk ook niet wist dat we zouden komen, dus als we de zaal binnenkomen, staart iedereen ons ongelovig aan. We zeggen iedereen gedag, draaien ‘See you Again’ en leggen nog maar eens uit hoe we hier nu gekomen zijn. Degenen die wel wisten dat we zouden komen, denken dat de foto’s en verhalen uit Tokyo heel goed verzonnen en gespeeld zijn, maar we waren er echt! Het is een prachtavond met onze vrienden, lekkere muziek, heerlijke foto’s en fantastische gesprekken, een avond met vele mooie herinneringen.

Die mooie momenten en herinneringen blijven maar komen in de 3 weken dat we er zijn. Amber gaat met de meiden op jurkenjacht voor de bruiloft van het jaar, we eten heel veel Hollandse pot, we bezoeken opa en oma’s, besteden veel tijd met vrienden en familie, klussen in nieuwe huizen, doen spelletjes, maken kennis met nieuwe aanhang, gaan de kroeg in, hebben afterparty’s en genieten er van dat we weer even in Nederland zijn. Het is fijn te weten dat je zelfs na een jaar weg te zijn geweest, weer in zo’n warm bad terug kunt keren, alsof er niets veranderd is en je nooit weg bent geweest. Je pakt de draad weer op, zet gesprekken voort die je normaal over de app of via skype voert en zit bij iedereen op de bank alsof je er wekelijks zit. Met als enige verschil dat er nu een bak M&M’s tussen in staat 😉

Iedereen onwijs bedankt voor de fijne, grappige, mooie, persoonlijke en dierbare momenten die we met jullie gehad hebben! Zelfs al zijn we ver weg, het voelt goed dat echte vrienden er altijd zullen zijn.