Vanuit Taipei vliegen we naar Tokyo, waar we midden in de nacht aankomen, het is een kort vluchtje van 2 uur, waarin we niet echt hebben kunnen slapen. Op het vliegveld moeten we wachten op de eerste trein, die om 6 uur vertrekt richting het centrum. Om 6 uur gaat ook pas de kiosk voor de kaartjes open, dus er staat meteen al een gigantische rij. Omdat we er maar twee dagen zien, willen we zoveel mogelijk zien en doen en besluiten we een metropas te kopen waarmee we 48 uur onbeperkt kunnen reizen.

Tokyo is de stad met het grootste metronetwerk ter wereld, dus als we de plattegrond zien, moeten we even wennen aan alle kleurtjes en lijnen die kriskras door elkaar staan. Als we eenmaal boven de grond staan, zien we dat het hier gewoon gesneeuwd heeft! Van vrienden en familie krijgen we zelfs berichten door gestuurd van heftige sneeuwstormen en heel veel sneeuwoverlast hier in Tokyo. Gelukkig voor ons was dat gisteren en is daar vandaag al niks meer van te zien gelukkig.

We vogelen uit waar ons hostel is, met hen hebben we afgesproken dat we wel alvast onze tas kunnen droppen, maar we kunnen helaas nog niet op onze kamer. Geeft niet, want pluk de dag! Om 9 uur reizen we richting het centrum. Uit de National Geographic hebben we een artikel gescheurd met de toepasselijke naam ’48 hours in Tokyo’ en daar maken we ook goed gebruik van!

We gaan in één van de hoogste gebouwen van Tokyo met de lift zover mogelijk naar boven, waar je een 360 graden view hebt over de stad, mét een prachtig uitzicht op Mount Fuji. We bezoeken het drukste kruispunt van de stad (en ja, die is écht heel druk), dagelijks schijnen er 2 miljoen voetgangers daar over het zebrapad te lopen! Uiteraard eten we de lekkerste mega verse sushi op de vismarkt, bezoeken we de prachtige paleizen en stadsparken, gaan we op zoek naar al die rare winkeltjes, kroegjes en mensen die hier in overvloed zijn. We worden geïnterviewd door een groepje kinderen die voor hun Engelse les toeristen aan moeten spreken, doorgronden het metrostelsel, leggen er kilometers in af en vallen rond 16 uur in de metro in slaap. We zijn tenslotte ook al zo’n 30 uur wakker.

Aan het eind van de middag gaan we naar ons hostel, worden we welkom geheten met een traditioneel origami gevouwen briefje, bewonderen we de badkamer en genieten we van de verwarmde wc-bril. Het is best een goedkoop hostel via AirBnB, maar met alle luxe die we ons maar wensen kunnen! We eten broodjes en salade van de 7-eleven en vallen al vroeg in slaap. Gelukkig worden we ook weer vroeg wakker, want dit is ons laatste dagje alweer! We pakken onze spullen in, drinken nog even een kopje thee en hoppen weer in de metro, op zoek naar de sumo arena, want we willen heel graag een wedstrijd bijwonen :). Helaas voor ons is er een groot toernooi die al maanden van tevoren uitverkocht was, dus we kunnen niet naar binnen. Wel zien we veel sumoworstelaars rondlopen in hun kenmerkende broekjes en ook allemaal met zo’n grappig knotje. Ze zijn zo vriendelijk tegen de kinderen die daar rondlopen, je kunt echt merken dat ze hier behandeld worden als filmsterren.

We wandelen door naar een shrine, doen mee aan de Japanse traditie voor het vinden van geluk en hiken een heel stuk door een prachtig park, op zoek naar het bekendste symbool van Tokyo, de Meiji Jingu. Een soort poort die door de toenmalige keizer is neergezet voor zijn maîtresse. We gaan nog een keer naar het hoge uitzichtpunt om een timelapse te maken van de zonsondergang (mislukt helaas) en dan is het helaas alweer tijd om naar het vliegveld te gaan.

De 48 uur in Tokyo zijn voorbij gevlogen en het was uiteraard veel te kort! Wij zijn wel een beetje verliefd geworden op Japan, het land is mooi, op een andere manier dan bijvoorbeeld Nieuw Zeeland, maar mooi is het zeker. De mensen zijn superlief, tradities worden hier in ere gehouden, ze zijn allemaal heel galant met buiginkjes, ze lopen nog in traditionele kleding, het eten is fenomenaal, het openbaar vervoer is megagoed geregeld en hoe druk het ook is, het is nooit chaotisch. We hebben er gelachen om de heerlijk rare cafeetjes, bijvoorbeeld Amber haar favoriet: een café speciaal voor honden inclusief menukaart. Maar ook een kroeg bediend door robots, een club volledig in stijl van de gevangenis, inclusief het verplichte gestreepte shirt wat je aan moet hebben. Iedereen wordt volledig in zijn waarde gelaten.

We gaan zeker terugkomen, en dan het liefst in het voorjaar als de bekende roze kersenbloesem in bloei staat, want die hebben we helaas nu niet gezien. Voor alle liefhebbers van stedentripjes en sushi, vlieg naar Tokyo! Zelfs wij als niet-stedenliefhebbers, vinden het echt een fantastische stad.