Nadat we de steden achter ons hebben gelaten, belanden we in Guatapé, wat bekend staat als één van de kleurrijkste dorpjes van Colombia. Door het plaatsen van een stuwdam, heeft zich hier een enorm meer gevormd, waarbij sommige huizen en kerken het niet overleefd hebben. We hebben een hostel net buiten het centrum geboekt en als we daar aankomen, worden we warm welkom geheten door de hond, 2 koeien en een kat, en voelen we ons gelijk zen. Wat een heerlijke plek is dit! Fantastisch uitzicht op de bergen, het meer, La Piedra en een heerlijke tuin om in te relaxen. We besluiten meteen ons verblijf te verlengen 🙂
De zon schijnt en het dorpje is inderdaad super fotogeniek, Joost weet niet waar ie kijken moet om foto’s te maken en daarom lopen we het hele dorp wel een keer of 10 door (“nog even naar die trap”‘ “oh dit is ook mooi” “kijk daar!”). We ontdekken een tentje waar ze heerlijke taartjes verkopen en daar komen we dagelijks terug om de taart van de dag te keuren. Ook staat net buiten het dorp de bekende La Piedra del Peñol (de steen van Peñol), een rotsblok midden in de natuur waar ze een trap met 897543 treden hebben gebouwd zodat je vanaf daar van een prachtig uitzicht kunt genieten. Uiteraard gaan we ervoor! We hiken er in een uurtje heen en moeten al 500 treden beklimmen voor we nog maar bij de ingang zijn. Ik heb het al compleet gehad met die trap en dan moet je nog 678 treden omhoog. Ik vind dat het voor ons beiden beter is als Joost gewoon lekker alleen helemaal naar boven gaat ;). Zijn uitzicht is fenomenaal, maar ook ik heb 200 meter lager niks te klagen hoor!

We genieten hier nog een paar dagen van de omgeving en de rust, leren nieuwe spelletjes van andere reizigers en genieten van een bumpy ride in de laadbak van een vrachtwagen, die we tegen komen nadat we al 3 uur bergopwaarts aan het hiken zijn. De goden zijn met mij! Na Guatapé stoppen we in Jardín. Je hebt hier prachtige watervallen die we allemaal bezoeken. Het dorpje zelf stelt niet heel veel voor, maar de hot chocolate smaakt hier prima en er zit een super leuk eettentje waar we heerlijke pasta’s en curry eten.

Onze laatste stop in Colombia is Salento, bekend om de vallei met de hoogste palmbomen ter wereld, die willen we uiteraard zien! De weg naar Salento toe is memorabel. Een afstand van 50 km duurt gemakkelijk 3 uur. We rijden langs diepe kliffen met haarspeldbochten en door groene bergtoppen. Onderweg krijgen we een lekke band, maar met behulp van een tegemoetkomende buschauffeur zijn we snel weer op weg. Ook in Salento vallen we meteen voor de charmes van de omgeving, overal waar je kijkt is het groen. Op onze eerste avond lopen we Thierry en Marleen tegen het lijf, it’s a small world 😉 We pakken een taxi naar de vallei en Joost z’n grondige voorbereiding leert dat er 2 routes zijn. Ik kies uiteraard voor de korte, die ook al snel 3 uur hiken is. De vallei is inderdaad prachtig, helaas op de foto’s kun je niet alle kleuren groen goed terug vinden die je hier ziet. We hiken iets meer naar boven, tot boven de wolken in the cloudforest. Na zo’n 3 uur echt alleen maar bergopwaarts lopen, zijn we eindelijk op de helft! Die korte route kan ik wel vergeten, die bestaat helemaal niet 😉

We gaan terug door de jungle, door de hevige regenval is het erg slippery, maar ook erg mooi. Krakkemikkige bruggetjes en her en der wat stenen om de rivier over te komen, we voelen ons net Tarzan en Jane! Na 13 km lopen, komen we dan eindelijk bij de laatste boerderij, we made it! En oké, ook al heb ik weer heel wat afgeklaagd, het is echt onwijs de moeite waard ;). Omdat we het dorp zo leuk vinden, verhuizen we naar een ander hostel, meer op het platteland tussen de koetjes en de geiten. We ontdekken een pad achter de finca die leidt naar een geweldig uitzichtpunt waar we een hele tijd zitten en enorm genieten van de rust.

We lezen op internet dat je vanuit Salento ook naar een waterval kunt lopen en gezien onze liefde voor watervallen, willen we dat natuurlijk ook graag doen! Het begin voelt een beetje raar, omdat overal borden staan met ‘geen toegang’, maar als maps.me een pad aangeeft, moet het wel goed zijn toch? Uiteindelijk komen we bij een boerderij die een kleine bijdrage vraagt om over hun land te lopen, de boerin leidt ons door koeienstallen en wijst ons de rest van de weg, daar dragen we graag aan bij! Wederom zorgt de regen voor een uitdaging, er heeft zich op het pad een rivier gevormd die er normaal niet is. En best hoog en met een sterke stroming ook nog! Maar we laten ons niet uit het veld slaan, schoenen uit, broek oprollen en gaan! Na 2 uur lopen komen we bij nog een boerderij, waar ze een plattegrondje hebben gemaakt. De waterval is op het land van de boer, maar hij laat graag anderen er ook van genieten. Hij vertelt ons dat er zelfs 3 watervallen én een natural pool zijn! We gaan overal heen, Joost neemt een duik in het ijskoude water en na wederom zo’n 10 km gehiked te hebben, hebben we een heerlijke dag gehad, middenin de natuur en zonder hordes toeristen, een absolute aanrader!

Omdat we verplicht waren een doorreis-ticket te boeken, zit onze tijd in Colombia er helaas alweer op. We zouden graag nog veel meer willen zien, de Tatacoa Desert, Cali en de (op dit moment onveilige) zuidkust, maar dat geeft ons ook een reden om nog eens terug te komen. Colombia, tú es muy hermosa ❤️