En toen stond Taiwan op het programma! Zelf hadden we hier nooit aan gedacht, maar omdat Arie hier een half jaar studeert, leek het ons leuk om kerst en nieuwjaar met hem te vieren. Door het gebrek aan Engels van de Taiwanezen en ons gebrek aan Chinees, nemen we vanaf het vliegveld gelijk al de verkeerde trein waardoor Arie op een heel andere plek staat te wachten dan waar wij aankomen. Gelukkig hebben we wifi en vinden we elkaar snel. Leuk om weer vrienden te zien!
We slapen in het hostel van Arie en maken meteen kennis met zijn hostelgenoten. Met onze easycard huren we fietsen en Arie geeft ons een rondleiding langs de hoogtepunten van Taipei, uiteraard eten we op de nightmarket met goed vers eten. In tegenstelling tot wat we gewend zijn van Azië is het hier schoon en hygiënisch. Op tweede kerstdag trakteren we onszelf op een nieuwe laptop, Joost zeurt al maanden dat ie GoPro Studio wil om filmpjes te maken en dat kan alleen op een laptop. We kopen uiteraard een echte Taiwanese Asus met gratis muismat, jaja. ’s Avonds staat er een klein feestje op het programma en eten we met z’n allen hotpot om de avond af te sluiten met karaoke. Omdat we met een grote groep zijn, krijgen we een grote kamer mét podium en old school mic! We gaan echt compleet los en gaat het ons meer om het feestje dan om onze zangkunsten, in tegenstelling tot de lokale hostelgenoten die mee zijn, die doen echt hun best om zo mooi mogelijk te zingen en dat kunnen ze ook echt!
Joost en Arie besluiten nog naar een club te gaan en hebben de grootste lol, vooral op de terugweg naar huis met straatartiesten en de plaatselijke ‘shoarmakraampjes’. Gelukkig hebben we de filmpjes nog ;). Rond 6 uur rollen ze hun bed in en het blijkt dat Joost meer man is dan Arie, want hij staat om 9 uur naast zijn bed omdat we om 10 uur in de bus willen zitten naar Sun Moon Lake. Arie krijgen we met geen mogelijkheid wakker. Gelukkig voor hem zit de bus van 10 uur vol en moeten we wachten tot 13 uur. Arie is tegen die tijd ook wakker geworden en kan nog net op tijd aansluiten. In het donker komen we daar aan en we kunnen niet echt goed een camping vinden. We zetten onze tent dan ook op een soort overdekte picknickplek en doen voor het slapen gaan nog een potje 30 seconds.
De volgende dag huren we fietsen om een rondje om het meer te fietsen. De verhuurder raadt ons mountainbiken aan, maar eigenwijs als we zijn, kiezen we voor een gewone, normale damesfiets. Dat was een slecht idee, het meer is best groot, de weg eromheen heuvelachtig en halverwege verliezen Joost en Arie een pedaal van hun fiets. Het uitzicht is mooi, het weer is goed en we kunnen lachen om de Taiwanezen die nog slechter kunnen fietsen dan Amber! We zijn net op tijd weer terug voor Arie om de laatste bus naar Taipei weer te kunnen halen en wij mogen van de verhuurder onze tent opzetten in de achtertuin van zijn bedrijfje. Aardige vent. We hebben wel veel bekijks, maar we staan met toestemming van de eigenaar, dus het voelt goed.
Het is een bijzonder koude nacht en we worden dan ook best verkleumd wakker. Op het bord bij het busstation staat de Engelse tekst ‘Hot Springs’. We hebben geen idee waar die zijn, maar omdat we in en in koud zijn, besluiten we daar heen te gaan, we kunnen wel een warm bad gebruiken! We belanden in Dongpu, waar een klein tekstje over staat in de Lonely Planet. We proberen met handen en voeten duidelijk te maken dat we op zoek zijn naar de camping die in het boekje staat, maar als we het goed begrijpen, is die gesloten. Dan maar op zoek naar een goedkoop hotel. We stappen een gebouw binnen waar veel mensen met koffers staan, dat zal ongetwijfeld een hotel zijn. De receptioniste spreekt geen Engels, maar gelukkig is er een Chineze tourgroep waarvan de leider wel Engels spreekt en die ons met alle liefde helpt. We krijgen een speciale prijs, inclusief ontbijt en gebruik van de hotspring en eerlijk gezegd vinden we het niet zo erg om in een echt bed te slapen. Dongpu is prachtig gelegen in de bergen, we lopen een prachtige route door groene natuur en een heel enge brug. We hebben het idee dat er weinig westerse toeristen komen, mensen zwaaien naar ons en zeggen ons gedag. Door een groepje mannen bij het hotel worden we uitgenodigd voor de thee. Met handen en voeten en een hele hoop lol hebben we een leuk gesprek met ze. Ze stoppen ons tomaten toe die we ter plekke moeten proeven en als Joost het aangeboden shotje achterover slaat, hebben we vrienden voor het leven gemaakt. We sluiten de dag af met een dip in de hotspring. Twee vrouwtjes beginnen hevig tegen ons te praten, we doen leuk mee, maar tot op de dag van vandaag hebben we geen idee of ze het over tennisles of Chineze les hadden. Het is wel tekenend voor Taiwan, zo lief en gastvrij, ook al kunnen we niet met woorden met elkaar communiceren.
Na een typisch Chinees ontbijt met pinda’s (?) nemen we de bus naar Shuili, waar we overstappen op een oud boemeltreintje, die door de bergen en over het platteland naar Ershui rijdt. Daar stappen we over op de gewone trein naar Taichung. Hier vinden we een goedkoop hotel voor één nacht, ontdekken we de stad, eten we pasta pesto voor lunch en gaan we ’s avonds eten op de nightmarket. Ook hier hebben we het geluk een zeer behulpzame Engels sprekende jongen tegen te komen op het busstation, die ons helpt de juiste bus te pakken naar de nightmarket. Het is de grootste nightmarket van Taiwan en we eten hier ook heerlijk!
Op oudjaarsdag nemen we de trein terug naar Taipei, we gaan oudjaarsavond vieren met Arie en een paar van zijn vrienden. Arie maakt echte Hollandse andijviestamppot met gehaktballen. Het is zó goddelijk lekker, dat we onszelf echt prop- en propvol eten. Rond 22 uur lopen we naar de club waar Arie kaartjes voor heeft gehaald. Deze heeft een rooftopbar met geweldig uitzicht op de Taipei 101 (hoogste gebouw van Taiwan) waar vandaan het vuurwerk afgestoken wordt. Het is tot 12 uur onbeperkt drinken, dus de drankjes glijden er lekker in. We gaan op de foto voor muntjes die we na 12 uur kunnen gebruiken en ontmoeten een hele KLM crew waar we gezellig mee staan te kletsen. Om 12 uur wordt het vuurwerk afgestoken en het is super mooi! We hebben mooi uitzicht en het is mooi om te zien hoe het van zo’n gebouw afgestoken wordt. Er schijnt voor een miljoen dollar vuurwerk gesponsord te zijn door één of andere miljonair.
Na 12 uur zet het feestje zich nog even voort in de benedenbar, waar we vrienden worden met heel veel locals. Eenmaal buiten eten we uiteraard nog even een snackje om met z’n vijven in een taxi weer terug naar huis te gaan. We brakken een dagje uit, maar ’s middags beklimmen we nog wel even Elephant Mountain, waar je een mooi uitzicht hebt over de stad. Wij besluiten de volgende dag af te reizen naar het zuiden van Taiwan, naar het dorpje Kenting. We hebben een aantal dagen regen gehad en in het zuiden is het aanzienlijk warmer en daar zijn we wel weer aan toe! We zoeken een leuke camping en ook Arie sluit weer een aan na een dagje naar school te zijn geweest.
We hebben fantastische dagen in Kenting met z’n drieën. We zitten een avond op het strand met veel whiskey-cola, klassieke muziek en onzinnige verhalen. Hoewel we de volgende dag weer aardig brak zijn, besluiten we toch naar het National Park te gaan waar we gewaarschuwd worden voor giftige wespen (of was het toch een kolibrie?) en slangen, brrr. Er zijn een aantal grotten waar je in kunt, Amber vindt het niks, maar de jongens vinden het prachtig dus we gaan wel. We zuchten en steunen er op los, maar eigenlijk vonden we het toch wel heel erg leuk! We liften weer terug naar de ingang van het park, lopen nog even over de nightmarket en zoeken weer lekker ons bedje op. De volgende dag zoeken we een nieuwe camping waar we onze tent opzetten. Arie besluit ook nog een nachtje te blijven en wordt weer een nacht voor in de boeken. We maken vrienden met een zwerfhond die Doerak gedoopt wordt, er is weer veel whiskey-cola in het spel, kant en klare maaltijden van de 7-eleven en heerlijke muziekjes en verhalen. Als de zon opkomt, besluiten Joost en ik op bed te gaan. Arie heeft nog energie voor 10 en laat Doerak uit op het strand, raakt de hond kwijt, zit daar best over in en heeft dit, gelukkig voor ons, allemaal vastgelegd op film. Hilarisch.
Arie gaat weer richting Taipei voor school, wij gaan nog een dagje naar het strand in Kenting en nemen de volgende dag de trein naar Taroko National Park. Volgens velen het hoogtepunt van Taiwan en daar zijn we het roerend mee eens! Het park is omgeven door bergen, kliffen, water en heeel veel groen. Het heeft heel veel hikeroutes, waar we de meeste ook van lopen in de 3 dagen dat we er verblijven. We lopen door grotten (pikdonker), door tunnels (rennend om auto’s te vermijden), klauteren over bergen, langs rotsen met de meest wonderbaarlijke kleuren en genieten van het eten op ons campinggasstelletje, de ijskoude douche en de verlaten camping die we voor onszelf hebben. Eén keer worden we ’s nachts wakker door een kleine aardbeving, maar gelukkig horen we geen rollende stenen of scheurende bergen.
Als we na 3 nachten weer in de bewoonde wereld zijn, reizen we door naar Taipei waar we nog een aantal nachten op een stadscamping verblijven. Vanuit Taipei maken we tripjes naar de Sandioling Waterval, Shifen, fietsen we naar Damsui en gaan we op onze laatste dag in Taiwan naar een hotspring die zó verborgen zit, dat je na de laatste bushalte nog bijna 3 kwartier moet lopen, maar wel met mooie en ijskoude waterval waar je kunt afkoelen na de hotspring!
Wij vonden Taiwan echt een positieve verrassing. Heel veel nationale parken, veel bergen die je kunt beklimmen, watervallen waar je naar toe kunt hiken, groen, schoon, goed geregeld, vriendelijke bevolking, strand, aangename temperatuur, mooie steden en het leukste is eigenlijk nog dat je continu lost in translation bent, dat brengt je op de mooiste plekken en geeft je de mooiste ontmoetingen met de lokale bevolking. Het zal voor veel mensen niet bovenaan hun vakantielanden top 3 staan, maar wat ons betreft kan daar wel verandering in komen, je zult je hier zeker vermaken en van de ene verbazing in de andere vallen.
SlipperJourney 