Vanaf Whananaki zijn we rustig aan naar boven gereden, met als eerste stop Paihia. Een echt backpackersoord, overspoeld met collega’s die écht backpacken en met openbaar vervoer en liften hun weg door NZ vinden. We voelen ons toch beetje luxepaardjes met onze 4WD 😉 Ze zijn gewend aan backpackers, want eindelijk hebben we hier -moeiteloos- een rekening kunnen openen en een IRD (BSN) nummer aan kunnen vragen, administratief zijn we klaar voor het werkende leven. Nu mentaal nog 🙂

Onderweg naar Kerikeri (waar we alleen heen gaan voor de chocoladefabriek met gratis proeverijtjes) pikken we een Australisch stel op die aan het liften is. Erg leuk en we mogen bij ze logeren zodra we in Australië komen, leuk vrienden maken zo! We overnachten in Rarawa Beach, doen even dagje strand tussendoor en de volgende dag bereiken we het noordelijkste puntje van NZ, Cape Reinga! Het originele plan was om vanaf hier een stukje wandelpad te lopen,blij dat we dat niet gedaan hebben! Echt weer super mooi, maar heel erg steil en een wandelpad is ver te zoeken. Je moet je weg zien te vinden door bosjes, strand en bomen. Het stukje van de parkeerplaats naar de vuurtoren was al lang genoeg, ook al zo’n 3 km hoor, niet te onderschatten 😉

Cape Reinga is wederom een hele mooie plek, waar we een tijd sprakeloos om ons heen kijken om de mooie uitzichten te verwerken. Echt prachtig. Vanaf daar rijden we weer naar beneden, met dank aan onze 4WD kunnen we stukje over de 90 mile beach rijden, waar Joost helemaal mee in z’n sas is. Door hevige regenval, gebrek aan benzinestations en vermoeidheid van het rijden, belanden we voor de nacht bij de Nguru Hotsprings, natuurlijke warme baden tussen de 38 en 48 graden die stinken als hel, maar ze schijnen gezond te zijn en omdat we koud zijn van de regen, plonzen we er lekker in! Erg lekker, maar -echt waar- 3 dagen en 6 wasbeurten later ruiken we er nog naar. Thank you hotsprings.. Ook voor het eerst in de auto geslapen vanwege die regen, dus elke keer als we in de auto stappen, worden we ook nog even aan de hotsprings herinnerd. De volgende campings zijn weer aan het strand en de zon is er ook weer bij, dus dan kunnen we weer genieten van ons tentje, het buitenleven en prachtige zonsondergangen.

Terug in Whangarei hebben we eindelijk weer wifi, we mailen een paar wwoof hosts om te vragen of ze plek voor ons hebben. NZ is duur, geld gaat heul snel, dus paar dagen gratis eten en slapen kunnen we wel gebruiken. Gelukkig hebben we vrij snel reactie van Jelte en Saskia Riemersma, een fijn op en top Hollands gezin. We kunnen een paar dagen later bij ze beginnen, dus we besluiten nog iets verder naar het zuiden te rijden om daar de omgeving te verkennen. Je merkt dat het wat toeristischer wordt in deze omgeving, want de plaatsjes worden groter en ze hebben winkels, jeeej! Heel veel dorpjes bestaan hier uit 3 winkels die altijd gesloten zijn en een benzinepomp die buiten werking is, dus we zijn blij met iets meer beschaving! Jammer alsnog dat we besluiten op een zaterdagmiddag het dorpje in te gaan en de Kiwi’s werken niet heel hoog in het vaandel hebben staan, op zaterdagmiddag zijn alle winkels gesloten. Bummer.

Op onze laatste overnachtingsplek voor ons wwoofavontuur, staan we in het Coromandel Forest bij het plaatsje Whangamata. We hebben daar prachtige hike gedaan naar de top van de Wenthworth Falls, moooi! We kregen de tip om te zoeken naar de plek van de waterval waar je kunt zwemmen, steil naar beneden via de wortels van bomen, maar we hebben het gevonden! Het water was ijskoud, maar Joost heeft er heerlijk gezwommen en Amber heeft heerlijk naar hem gekeken vanaf een warme steen in het water. Het was een vrij pittige tocht van zo’n 3,5 uur, maar zijn erg blij dat we het gedaan hebben. De natuur weer op z’n best.

Zondagavond zijn we aangekomen bij onze eerste wwoofhosts. In de volgende update zullen we daar over vertellen. En om alvast een FAQ te beantwoorden; wwoofen is vrijwilligerswerk op biologische boerderijen of bij mensen die biologisch leven in ruil voor eten en onderdak.