We zijn weer on the road! Wegenbelasting verlengd, auto volgetankt en snoeppot bijgevuld, dus klaar voor het volgende deel van onze roadtrip door NZ, met als eerste stop Foxton. Klein dorp met als grote trekpleister (voor ons in ieder geval) The Dutch Market! Heerlijk om weer even zoveel Nederlandse producten te zien, helaas geen Oliehoorn mayo dit keer, maar wel een pak oerhollandsche speculaas in the pocket.

We overnachten in Wellington, de kleinste hoofdstad ter wereld. In de drie dagen dat we er zijn, raken we verslingerd aan de verse smoothies en salades van Tank. Gelukkig zijn overnachten, douchen, wifi en musea gratis en worden het daardoor drie culturele dagen. We zijn weer toe aan natuur en iets nieuws en kunnen niet wachten om de oversteek naar het zuidereiland te maken. De verwachtingen zijn hooggespannen, van vrijwel elke inwoner en reiziger hebben we te horen gekregen dat het nóg mooier is dan het noordereiland.

De boottocht begint in ieder geval prachtig, we nemen de vroege afvaart en kunnen daarom genieten van een prachtige zonsopkomst. Zodra we het zuidereiland in zicht krijgen, is het alsof je een filmdecor in stapt, prachtig groene landschap, witte bergtoppen, helderblauw water en hier en daar een glimp van een dolfijn en zeehond. De aankomst in Picton is al net zo idyllisch, wuivende palmbomen en een relaxed sfeertje. We rijden diezelfde dag nog door naar Nelson, want de volgende dag willen we het beroemde Abel Tasman Park verkennen. We twijfelen of we dit per kayak of te voet zullen doen, maar hoewel de zon schijnt, is het toch best koud en kiezen we voor de hike. Het wordt wat eentonig om te schrijven, maar ook hier is de natuur weer prachtig.

De kou maakt wel dat we met een sneltreinvaart door het zuidereiland racen. Buiten koken, eten en relaxen is toch een stuk minder aantrekkelijk als de rillingen over je rug lopen. Eėn nacht slapen we op een parkeerterrein hoog in de bergen, waar het zo koud is dat de ijspegels op de auto zitten. We slapen dan ook met thermokleding, dikke sokken, handschoenen en een muts en lekker dicht tegen elkaar aan. Richting de westkust regent het twee dagen nonstop achter elkaar, wat het wel minder koud maakt gelukkig. We bezoeken de Franz Jozef Glacier, ontdekken Queenstown, stillen onze suikerverslaving bij de Cadbury Chocoladetour, gaan op zoek naar pinguïnkolonies in Otago, verblijven in Dunedin, de verste stad vanaf Amsterdam, rijden uren door niemandsland en ongerepte natuur, worden wakker op de meest fantastische plekken en voor we het weten zijn we twee weken later in Christchurch, onze eindbestemming. 

Hier schijnt volop de zon en kan ’s nachts de thermokleding weer uit. De stad zelf is nog steeds een grote bouwput na 3 verwoestende aardbevingen in 2011. Gebouwen staan in de steigers, wegen zijn opengebroken, winkelpanden ontoegankelijk en overal hoor je hei- en bouwwerkzaamheden. De stad heeft 3 pleintjes gecreëerd met elk zo’n 8 zeecontainers van waaruit winkeltjes en cafeetjes worden gerund. Zelfs na 4 jaar is het nog steeds een stad in opbouw. Vanuit hier proberen we onze auto te verkopen en zodra dat gelukt is, gaan we naar het vliegveld om een goedkoop ticket richting Azië te regelen. 

Van Nieuw Zeeland kunnen we zeggen dat we hier een fantastisch half jaar hebben gereisd en geleefd. De mensen zijn vriendelijk en behulpzaam, de sfeer is overal relaxed, je kunt er skiën en zonnebaden, het is veilig en goed bereisbaar, maar de natuur blijft toch de grootste winnaar. Zo mooi, zo ongerept, zo divers en zo gerespecteerd door de inwoners. Wat hebben wij genoten van de heerlijke stilte, de prachtige plekken waar we onze auto konden parkeren voor de nacht, de lange hikes zonder een mens tegen te komen, het eten koken op ons eenpitsgastelletje in de wildernis en de kilometers roadtrip met vals meezingen, de stomste gesprekken en de idiootste grapjes. Elke natuurliefhebber zal hier zijn hart op kunnen halen. Dat is in ieder geval wat wij hebben gedaan en we koesteren de geweldige herinneringen die we hier hebben opgedaan. 

Check de foto’s!